ชาติกำเนิด พ่อท่านไข่  เดิมชื่อ ไข่  นามสกุล  นะจะทอง  เป็นบุตรของนายด้วง  นางคล้าย นะจะทอง  มีพี่น้องรวม 3 คน  พ่อท่านไข่เป็นบุตรคนสุดท้อง ท่านเกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน  พ.ศ. 2456  ณ บ้าน  ตำบลน้ำไม้ไผ่  อำเภอทุ่งสง  แต่ปัจจุบันขึ้นอยู่กับอำเภอบางขัน
     ท่านบวชเป็นสามเณรตั้งแต่อายุท่านได้ 15 ปี  โดยมีท่านพระครูอุดมศีลาจารย์  พระเกจิชื่อดังในสมัยนั้น เป็นพระอุปัชฌาย์  พ่อท่านไข่ได้เล่าให้ลูกศิษย์ของท่านฟังว่า ก่อนที่ท่านจะตัดสินใจออกบวชนั้น ท่านได้พบกับพ่อท่านคล้ายวาจาสิทธิ์ก่อน เมื่อกลับมาจังตัดสินใจบวชเป็นสามเณรตั้งแต่อายุ 15 ปี  เมื่อบวชแล้วท่านได้จำพรรษาอยู่ที่วัดโคกสะท้อน  อำเภอทุ่งสง เป็นเวลา 5 ปี  ท่านจึงได้ออกรุกขมูลตามป่าลำเนาไพร  ตามถ้ำต่าง ๆ อยู่หลายแห่ง พบกับครูบาอาจารย์ต่างหลายท่านล้วนแต่มีวิชาอาคมที่แก่กล้าทั้งสิ้น
     เมื่อประชาชนจากอำเภอบางขันไปกราบพ่อท่านคล้าย วาจาสิทธิ์ที่วัดสวนขัน  อำเภอฉวาง  จังหวัดนครศรีธรรมราช  พอท่านทราบว่าประชาชนมาจากอำเภอบางขัน  ท่านจะพูดอยู่เสมอว่า  “ไม่ต้องมาหาฉันก็ได้ เพราะบัดนี้ที่อำเภอบางขันได้มีไก่ขันหลอแหลขึ้นแล้ว”  โดยท่านหมายถึงพ่อท่านไข่นี่เอง  พ่อท่านคล้ายได้เอ่ยปากว่า  “ไปไหว้พ่อท่านไข่  วัดทุ่งควายก็เหมือนกับได้ไหว้ฉันแล้ว”
    ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2502  ท่านได้ย้ายมาครองตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดลำนาว เดิมวัดลำนาวเป็นวัดร้างเก่าแก่ เพราะได้สร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2400 เป็นระยะเวลากว่า 100 ปีแล้ว  เมื่อท่านมาอยู่ไม่มีเสนาสนะสงฆ์อะไรเลย  แม้แต่เจดีย์ที่ปรักหักพัง มีอยู่สิ่งเดียวเท่าที่เป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจของชาวบ้านบางขันให้มากราบสักการะ  บูชาอยู่เป็นประจำคือ  พระพุทธรูปปางห้ามญาติ  ซึ่งแกะจากไม้แก่นจันทร์เพียงองค์เดียว

    เมื่อท่านมาจำพรรษาที่วัดลำนาวนี้  ท่านได้พัฒนาวัดและสร้างเสนาสนะสงฆ์ขึ้นอย่างมาก  เช่น กุฏิพระสงฆ์  ศาลาการเปรียญ  อุโบสถ เพื่อพระสงฆ์ได้ทำกิจของสงฆ์ได้สะดวก  พ่อท่านไข่ท่านเป็นพระเคร่งครัดในพระธรรมวินัยเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะการสวดมนต์ทำวัตร  สวดพระคาถาชินบัญชร  และสามารถสวดปฏิโมกข์ได้ ก่อนที่ท่านจะมาอยู่ที่วัดลำนาวนี้ ท่านได้จำพรรษาอยู่หลายวัดด้วยกัน เช่น วัดวังสี  วัดทุ่งล้าน  และวัดทุ่งควาย  ณ ที่วัดทุ่งควายนี้ชื่อเสียงของท่านก็เป็นที่รู้จักมีชื่อเสียงโด่งดังเป็นอย่างกว้างขวาง ทั้งเขตอำเภอทุ่งสง  อำเภอบางขัน  และอำเภอใกล้เคียง ต่างก็เดินทางมากราบท่านกันอย่างมาก
    ในด้านการสร้างวัตถุมงคลนี้ พ่อท่านวาจาสิทธิ์ก็ได้สร้างบ้างพอสมควร เพื่อให้เป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจและคุ้มครองให้พ้นจากอันตรายต่าง ๆ ส่วนมากก็จะหมดไปในเวลาอันรวดเร็วเพราะมีผู้ศรัทธาในตัวท่านมาก อย่างหนึ่งที่ทำให้พ่อท่านไข่มีชื่อเสียงโด่งดังมาก็คือ  วิชาทำผงชินบัญชร  อันเป็นผงวิเศษที่สามารถให้ได้ในทุกด้าน เช่น เป็นเมตตามหานิยม โชคลาภ แคล้วคลาดปลอดภัย ต่างก็เป็นที่เสาะแสวงหากันเป็นอย่างมาก
เนื่องจากท่านเป็นพระที่สวดพระคาถาชินบัญชรอยู่เป็นประจำตลอดชีวิตของท่านและท่านเป็นพระผู้ประพฤติดี ปฏิบัติดี มีศีลบริสุทธิ์อยู่อย่างสมถะ ไม่ยึดติดกับอะไรทั้งสิ้นเพราะชีวิตของท่านได้มอบให้แต่พุทธศาสนาแล้ว  จากการปฏิบัติดี  ปฏิบัติชอบของท่านและจะพูดแต่เรื่องจริงนี่เองที่ทำให้วาจาของท่านศักดิ์สิทธ์ พูดอย่างไรก็เป็นอย่างนั้น  จนชาวบ้านต่างขนานนามว่า  พ่อท่านไข่ วาจาสิทธิ์  นั้นเอง
     ในวาระที่ท่านได้มีอายุครบ 8 รอบ 96 ปี  พระครูพิทักษ์ เจติยานุการและคณะศิษย์ยานุศิษย์จึงได้ของอนุญาตจัดสร้างวัตถุมงคลครั้งสำคัญขึ้น  และได้ใช้ชื่อที่เป็นมงคลว่า  “รุ่นสรงน้ำ  8  รอบ  96 ปี”  โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อนำรายได้มาสร้างและซ่อมแซมเสนาสนะสงฆ์ต่าง ๆ ภายในวัดลำนาว ลื้อคอมพิวเตอร์พร้อมมอบทุนการศึกษาแก่นักเรียนที่เรียนดีแต่ยากจน  และทุนอาหารกลางวันอีกด้วย